|
شهادت مؤمن بايد راستگو و راستكردار باشد، شهادت دروغ ندهد و راست را كتمان نكند اگرچه به زيان خود و پدر و مادر و خويشان باشد، مگر سود ايمان مؤمن و خوشنودي او واصلاح در آن منظور باشد.
معاشرت و جلوس در معاشرت و نشستن مجالس هم نبايد مقيد به جاي معين بود و هر جا بود نشست و رعايت احترام سايرين داشت كه تقيد پايين نشستن هم مانند تقيد بالا نشستن است و پايين و بالا موهوم صرفست و در رفت و آمد و ديد و بازديد بدون لزوم نبايد مقيد شد بلكه منظور ملاقات ودوستي بايد باشد.
و شوخي بيجا و زياد هم لغوست و مخصوصاً با كسان تندخو و آنهايي كه مايل به شوخي نيستند ناروا و خنده زياد و بلند و بيجا مخصوصاً در حضور محترمين بدنماست.
و مؤمن از گفتار و كردار لغو و بيهوده بايد روگردان باشد و خوشنودي خدا را در كردار خود بخواهد و خود و عمر و قواي خود را كه سپرده هاي خدايند تباه نسازد و به بازيچه مشغول نشود.
برچسبها: پند_صالح, دراویش_گنابادی, بیدخت, دراویش وصيت و فرموده اند در اول قصد سفر به ياد سفر مرگ هم بيفتد و وصيت كند و وصيتنامه بنويسد و نوشتن وصيت در هر حال بسيار خوب و مختص به سفر يا مرض نيست و با ميمنت است و چون مؤمن بايد مرگ را در نظر دارد كارهاي دنيوي خود را هم بايد مرتّب داشته باشد.
|
درباره وبلاگ  📃 درباره ما
🔹 مجموعه کتابخانه تصوف و عرفان در پاییز سال ۱۳۹۳ با هدف نشر و معرفی آثار فرهنگی و کتب با موضوع عرفان و تصوف از طرف جمعی از دراویش سلسله نعمت اللهی گنابادی به صورت مستقل تأسیس شده و فعالیت مینماید و تاکنون آثار بسیاری را در این زمینه ها به علاقمندان تقدیم کرده است. مطالب منتشر شده در سایت کتابخانه تصوف و عرفان لزوماً بیان کننده نظرات و دیدگاه های بزرگان سلسله نعمت اللهی گنابادی نمی باشد و کلیه حقوق مادی و معنوی نزد وب سایت کتابخانه "تصوف و عرفان " محفوظ می باشد. استفاده از محتوا و مطالب سایت با ذکر منبع "کتابخانه تصوف و عرفان" کاملا آزاد می باشد. مدیریت _ فرشید نجف پور
|
