نماز پايه دينست نشانه بزرگ اسلاميتست، و روي آوردن بنده است به سوي خدا كه مايه تمام عباداتست، پس اگر پذيرفته شد ماسواي آن پذيرفته، و اگر رد شد مردود ميشوند اولين حكم اسلاميست و البته به جماعت پسنديدهترست كه اجتماع مؤمنين از عبادات محسوب و بركت و رحمتست بايد تنبلي نكرد و نماز صبح و مغرب را كه نزديكتر به صورت نماز وسطي است مخصوصاً تا بشود در اول وقت بجا آورد و كوشيد كه حال مطابق باشد با گفتار و دل را با دلدار داشت او را حاضر دانسته به اذان و اقامه خود را آماده كارزار با نفس كرده به تكبيرة الاحرام پشت پا بر ماسوي زده درجات سير را مطابق گفتار پيموده كه به حضور رسيده سلام دهد و البته بايد بداند كه چه ميگويد و با كه ميگويد و چه ميخواهد و اگر داراي آن حال نگرديد و توفيق نيافت خود را قاصر و مقصر ديده نفس را سرزنش نمايد و حال راهروان را در نظر آورد كه به تازيانه شوق نفس را به راه اندازد و اشارات در كتب عرفا مخصوصاً در كتب مرحوم سلطانعليشاه شهيد قدس سرّه مبسوطست و در نوافل موافق امر با تدبر بكوشد و در نيت جز مولي را نخواهد و بايد از دقّت و كنجكاوي در احكام نماز اشارات و دستورات عمومي كه استنباط ميشود دريافت و رفتار كرد. مانند پسنديدگي نظافت و بدي كسالت و نيكي اجتماع و جماعت و پسنديدگي تعطيل جمعه تا بعد از ظهر و اثر نطق و خطابه و مراقبت عفّت و جمعيت خيال و توجه و رعايت خانهداري كه «مسجد المرئة بيتها» و مساوات و برادري و اطاعت بزرگان و يگانگي و جلوگيري از خود و ديگران در ستمگري و حفظ الصحه (بهداشت) و لباس و ظرف نساختن از طلا و نقره كه براي مبادله در معامله مورد احتياج عمومست و مقيد نبودن مردان به زينت با تقيد به نظافت و ملاحظه همنشينان و اذيت نشدن آنان ولو از بوي بد انسان و آسايش از زحمت كار دنيا به توجه به خدا و پسند بودن بيداري سحر و خواستن براي مؤمنين آنچه كه براي خود ميخواهد كه «اهدنا» به لفظ مفيد جمعست و دستور جشن ديانتي گرفتن از نماز عيدين و جمعه و روا نبودن سعايت مؤمن نزد خدا و بزرگان بلكه لزوم شفاعت آنها از نماز اموات و توجه به خدا در هر تغيير و انقلاب از نماز آيات و رعايت اقتصاد و ميانهروي اگر چه در آب باشد و نترسيدن با رعايت احتياط در نماز خوف و غير اينها كه مسلم باهوش با تدبر درمييابد بلكه مؤمن در هر امري بايد تدبر كند كه آنچه پسند دوست باشد دريابد و چنان كند.

Powered By
  BLOGFA.COM